Nieuwe plannen

Zoals in mijn vorige bericht al vermeld, heb ik mijn baan opgebroken. Een dreigende verhuizing is de oorzaak. Maar omdat het nog wel enige tijd kan duren, kan ik de verleiding niet weerstaan om weer nieuwe plannen te maken. Een ding weet ik zeker….ik ga de toekomstige baan niet weer opbreken, om welke reden dan ook. Hij moet dus verplaatsbaar zijn en in kleine onderdelen uit elkaar gehaald kunnen worden. Wat is dan een manier om dit te bewerkstelligen. Juist……een modulebaan. Ik heb mij een poosje verdiept in de normen die daarvoor zijn vastgesteld. Fremo kwam het dichtst bij mijn plannen, maar het werd het toch niet. Ik vind de module te smal om een leuk stuk scenery op te bouwen. Ik heb er ook geen belang bij om mij aan te sluiten bij een groep om vervolgens elkaars bakken aan elkaar te kunnen koppelen. Dus ik volg mijn eigen kop en bepaal zelf de maat. Het moet handzaam zijn, dus de bakken zijn maximaal 1 meter lang. De breedte heb ik vastgesteld op 61 centimeter. De breedte van de handelsmaten 122 x 61 en 122 x  244 (vier keer 61) Een uitzondering heb ik gemaakt voor de stationsomgeving aan de zuidkant. Daar wordt de breedte 70 centimeter. Het materiaal dat ik wil gaan gebruiken heeft mij wel wat hoofdbrekens opgeleverd. Ik was van plan te kiezen uit drie soorten. Timmerplaat van 9 millimeter,  populierenplaat van 9 millimeter of MDF van 15 millimeter, Het is de laatste geworden. De eerste was een concurrent en populier is erg duur. MDF heeft als nadeel dat het alleen te gebruiken is in een droge omgeving en zwaar is. Voordeel is, dat het mooi te bewerken is en voor een schroefje boor ik voor. Ik heb een droge ruimte dus het vochtprobleem speelt niet.Toevallig kwam ik een YouTube aflevering tegen van 38 filmpjes gemaakt door een Duitse modelspoorder in spoor N.
Hij bouwde zijn bakken in MDF van 16 mm. Zeer nauwkeurig en mooi passend. Alles geschroefd zonder lijm. Kijk maar eens.

Het voordeel van deze bouwwijze is de grote stevigheid waardoor je geen verstevigingsribben nodig hebt. Een nadeel  is het gewicht, maar ik ga de zaak toch niet dagelijks verplaatsen. Dan het sporenplan. Ik heb er 11 getekend en heb er veel tijd in gestoken. Bovendien heb ik het op het bord gedeponeerd bij de clubleden van mijn  modelspoorgroep. Dat moet je niet te veel doen, want iedereen heeft een mening en denken over ieder plannetje verschillend. Maar mijn grootvader zei altijd: hoort alles aan en behoud het goede.

.

De eerste drie modules zijn klaar. Ze passen nauwkeurig tegen elkaar zonder kieren, zijn 100 x 70 centimeter groot, 15 centimeter hoog. Ze worden tegen elkaar aan getrokken met bouten van M8 die geschroefd worden in slagmoeren. Drie stuks per overgang. De bakken zijn bedoeld voor het gedeelte tussen draaischijf en station. In de kopse kanten en in de zijden heb ik gaten geboord. Enerzijds voor gewichtsbesparing en anderzijds om de onderkanten  bereikbaar te maken en zicht er op te hebben. De gaten aan de kopse kant van de twee bakken worden gezamenlijk geboord met de aansluitende hoekbakken.
Ik ga nu eerst de sporen op de goede plaats passen en kurk daar onder plakken. Ik heb  de bakken een voorlopig kleurtje gegeven ter wering van vocht. Een onzin maatregel  omdat mijn ruimte vochtvrij is. Maar goed, voorkomen is beter als genezen. Zodra het nieuwe sporenplan definitief is kom ik er op terug.

Advertenties

verhuizen

Het overkomt iedereen wel eens. Verhuizen naar een andere woning. Dat gaat bij mij ook gebeuren. De woning komt in de verkoop en en voordat we de nieuwe kunnen betrekken kan er flink wat tijd overeen gaan. Dus de zaak maar gaan afbreken. Dat doet pijn maar de baan was nog lang niet voorzien van de volledige scenery.  Dat valt dan weer mee. In ieder geval tijd genoeg om over een nieuw ontwerp na te denken. Blijf de site volgen. Maar ik denk er over om ook deze opnieuw in te richten, maar wel onder de zelfde URL. We zullen het beleven.

Twee nieuwe modellen

Ik heb weer een paar leuke aankopen gedaan in de UK. Een groot seinhuis en een voetbrug die drie sporen kan overspannen. Ze zijn gemaakt van gelaserd karton. Ik heb zelden een model gezien met zo’n grote nauwkeurigheid. De deeltjes zijn heel makkelijk te lossen uit het voor gesneden karton. De handleiding die is bij gevoegd, is duidelijk maar mocht wat uitgebreider zijn. Op YouTube staan een paar filmpjes hoe de modellen in elkaar kunnen worden gezet. Je moet goed opletten bij het tegen elkaar lijmen van de onderdelen. Omdat alles zo fijn is gesneden maak je snel een foutje en dat is jammer.
De bouwpakketjes worden geleverd door:
http://www.lcut.co.uk/index.php?page=pages/hub&title=LCC%20Bundles&gauge=OO
De brug is naar een voorbeeld van de LMS en het seinhuis is een GWR model. Ze moeten nog wel gekleurd worden.

 

 

 

Een kleine udate

De baan loopt goed dus ik ben door gegaan met de scenery.
Zie deze foto’s.

 

 

 

Heuvels maak ik op een ondergrond van fijn horrengaas strak gemaakt met witte houtlijm. Het moet nog gevormd worden over de tunnelingang. Daarna gaat er een laagje Roodband overheen. Het wissel in de richting van de locomotievenloods ligt er in en werkt. De twee werkputten zijn in gebouwd.

De scenery

De baan rijdt op de automaat. Dus voorlopig even genoeg geprutst met draden, multimeter, soldeerbout en besturingssoftware. Ik ben dus met de opbouw van de scenery begonnen. Eerst heb ikeen achtergrond neer gezet en babyblauw gepapt. De wolken komen later evenals bergen en heuvels die in een goede compromis moeten worden geschilderd met de natuur en bebouwing. Ook heb ik een afwerkrand bevestigd op een ruime hoogte. Die kan ik later alsnog afzagen en daarbij het landschap volgen.

 

De verlaging in het midden is de voorbereiding voor het aanbrengen van een meer die na de spoorlijn over gaat in een heuvellandschap. De voorzijde moet nog worden afgewerkt zodat het spoor naar het schaduwstation niet meer zichtbaar is en het wateroppervlakte A-niveau is met de afwerkrand.

 

Er moet nog een wissel tussen richting loods.

Het zal duidelijk zijn dat het gat met de doorkijk naar het spoor in de klimspiraal dicht wordt gemaakt met landschap.

Het is wel duidelijk dat ik van grote bogen houdt en slanke wisselstraten. Ze zijn allemaal R35 of meer. De wissels zijn allemaal 12 graden of minder.

Bezetmelding

Eerst heb ik de wissels allemaal gecontroleerd of ze via de centrale correct werkten. Het juiste menu opzoeken en één voor één de knoppen aan klikken.
Alles werkte correct. Vervolgens heb ik Koploper geconfigureerd via de juiste compoort en met de juiste baudrate. Bij het schakelen van de wissels via het Koplopermenu bleek dat de wisseltongen van een flink aantal wissels niet conform de stand in het Koplopermenu stonden geschakeld. Dus het wissel afbuigend en op het beeldscherm rechtdoor. Dat kan in Koploper met het zetten van een vinkje in de eigenschappen van het betreffende wissel gecorrigeerd worden. Dus niet meer solderen om de draden om te wisselen.
Nu ben ik begonnen om alle bedrading van de bovenliggende spoorbaan aan de rails te solderen. Dus de draden -niet gedetecteerd – digitaal min (fout gezegd) en bezetmelders.

Hier een voorbeeld overeenkomstig een plaatje van Foodland. Te zien is een centrale van Uhlenbrock.

Als de bedrading correct is aan gesloten en de puntstukompoling gaat goed, dan kan er worden proefgereden.

 

Na nog een paar dagen solderen heb ik de  S88/detectieprints aan aan gesloten op de 40  detectie railstukken. Na het testen bleek het natuurlijk niet goed te gaan. Dus de multimeter er op en het  bleek dat de nummering van de detectieplaatsen niet allemaal overeen kwamen met de nummering in Koploper. Het zal wel leeftijd of een laat tijdstip zijn geweest. Maar goed vandaag 1e kerstdag kreeg ik de zaak onder controle en heb ik alles gedetecteerd. Als de loc gestuurd door de centrale over de rails loopt, zie ik de gedetecteerde melders  op het beeldscherm keurig oplichten en het blok kleuren als bezet. Klaar, nu proef rijden op de automaat. Dat komt wel na de kerstdagen.
Eerst nog even de locomotieven controleren op cv adres en de blokken inmeten. Softwarematig moeten er nog een paar parameters worden in gevoerd. Zeg maar rustig veel, want Koploper vraagt wel een en ander voor een goede treinenloop. Ik heb enige tijd geleden een heel kleine dashboardcamera op de kop getikt. Maar eens kijken of ik die op een goederenwagen kan prutsen. Dan kan ik een filmpje op deze site zetten.
Voor wie nu denk, hij heeft het over het besturingsprogramma Koploper, klik dan even op onderstaande link. Ik ga het niet uit leggen.
https://www.pahasoft.nl/

 

de wisselbediening is klaar

Het heeft wat tijd gekost, maar de wisselaandrijvingen met servo’s is klaar.  In het schaduwstation staan de servo’s in stoeltjes die hoogte in beslag nemen, maar dat kan natuurlijk  niet op de bovenplaat van de modelbaan. Ik had echter ook geen zin om ze onder de baan te bouwen. Rommelen in de kleine ruimte en een hoop gedoe met het aanbrengen en afstellen van de microschakelaars voor de puntstukompoling. Ik heb dus in het hout een gaat gezaagd waar de servomotor pressies in past en waarvan mede door de dikte van de plaat de arm boven de plaat net genoeg ruimte heeft om te draaien. Daarbij was het dan eenvoudig om de microschakelaars te monteren en af te stellen. Daarbij stelde ik voor me zelf als eis dat alle motoren aan de rand van de plaat/modelbaan gemonteerd zouden worden. Als tegen de rand van de modelbaan een opstaande rand komt en daar worden ovale gaten in gezaagd dan blijft het mogelijk om bij de motortjes en schakelaars te kunnen  komen. Een ander probleem diende zich ogenblikkelijk aan. Er liggen wissels in het midden van de modelbaan en op sommige plaatsen is de afstand tussen wissel en de geplande plaats van de motor meer als 20 centimeter. Ik heb dat ondervangen door de verenstalen draad door een messing pijpje te laten lopen die ik op het hout heb gelijmd. De styropor  laag onder de rails ving net het hoogte verschil op. Kijk maar eens op de afbeelding hier onder.

Zo is dat gemonteerd. Het is een aandrijving van een singelslib kruispunt. Hij wordt aan gedreven door één motor en de besturingssoftware ziet hem als een wissel (kruisen/afbuigen) In verband met de puntstukompoling waren wel twee schakelaars nodig. Het was wel even uitzoeken hoe ze aan gesloten moesten worden. Beredeneren kon ik het ook niet, dus heb ik alle mogelijkheden maar een voor een afgevinkt en ik bleef de juiste over houden. Ook het afstellen van de arm ten opzichte van de twee paar wisseltongen  gaf enige hoofdbrekens. Maar met nauwkeurig werken kom je gegarandeerd tot het juiste resultaat. De gele draad gaat naar de respectievelijke puntstukken en de blauwe naar de stockrails. Als je goed kijkt dan zie je dat de linker schakelaar alleen drie aansluitingen gebruikt en de rechter maar twee. Leg het maar uit.

Hieronder is goed te zien welke afstanden overbrugt moesten worden.

De motoren, schakelaars en draden verdwijnen in de toekomst onder scenery.
Omdat ik na het verwerken van een stuk of tien  motoren / schakelaars /bedrading en softwarematig afstellen van de motoren er even genoeg van had heb ik daar tussen door de twee perrons gemaakt. Ik heb gebruik gemaakt van de Metcalfe perrons die ik nog had. Ik heb  ze gesloopt en eigenlijk alleen de steunmuren en de verbanden aan de onderzijde gebruikt. Omdat de perrons gebogen liggen langs het spoor moest de straal worden aan gepast. Ook vond ik de bovenzijde zoals die door Metcalfe worden geleverd niet mooi. Daarvoor in de plaats heb ik balsahout plaat van 1 mm gebruikt. De tegelranden heb ik handmatig in het hout gesneden. De onderzijde van de perrons heb ik op gevuld met styropor.
Kijk hier onder maar eens naar het resultaat na het schilderen. De perrons zijn 1,9 en 1,8 meter lang.

 

 

 

 De wissel aandrijvingen lopen onder het perron door.